نتیجه تصویری برای عکس عبادت خدا

بپذیریم: بزرگ‌ترین موهبتی كه می‌تواند در جهت ایجاد سلامت روانی یك طفل نورسیده نقش داشته باشد، حضور او در خانواده‌ای مؤمن و نمازگزاراست.
كودكی كه در خانواده مؤمن و نمازگزار به دنیا می‌آید و زمزمه حیات بخش «اذان» و «اقامه» در گوش راست و چپش نخستین نغمه زندگی او می‌شود، كودكی است كه گام در مسیر سعادت گذاشته است.
شروع نماز در سنین كودكی، سبب می‌شود كه فرزندان ما این صفت نیكو را به صورت عادتی معمول و سازنده در جسم و روان خود، ملكه كنند.

نتیجه تصویری برای عکس عبادت خدا
با شروع نماز در دوران كودكی، مفاهیمی مثل خدا و مذهب و دستورهای تعالیم اسلامی، در ذهن او، جای می‌گیرد.
والدینی كه با دل‌سوزی ساده‌اندیشانه، فرزند خود را به برپاداری نماز تحریك نمی‌كنند، خیانت بزرگی از جهت محروم نمودن كودك خویش از این نعمت بزرگ مرتكب می‌شوند.


باور كنیم به هر میزان كه ایمان و معرفت دینی ما افزایش یابد، آرامش روانی ما هم زیاد می‌شود.

برای هر كسی كه بخواهد به آرامش روانی برسد ضروری است باور‌مندی‌های اعتقادی پیش از رسیدن آرامش روانی داشته باشد.
یكی از كاركردهای مهم ایمان، رسیدن به امنیت است كه شامل انواع آرامش می‌شود.
بپذیریم كه هر كس تقوای الهی پیشه كند، خداوند راه نجاتی برای او فراهم می‌كند و كسی كه دریابد كه خداوند برای وی راه نجاتی قرار داده است، احساس آرامش می‌كند.
عبادت و تقوا مانع از بروز انحراف است.
عبودیت و تقوا موجب بازداری از بدی‌ها و رسیدن به پاداش‌های نیك می‌شود.
قبول كنیم كه عبادت در روان انسان، بهجت و آرامش ایجاد می‌كند.
باور كنیم كه یاد خدا داروی انواع بیماری‌های روان است.
باور كنیم كه یاد خدا، روشنایی‌بخش قلب‌هاست.
نمازگزاران واقعی بر اثر ارتباط شبانه روزی با سرچشمه خوبی‌ها، زیبایی‌ها و قدرت‌ها، به رنگ خدا در می‌آیند و به آرامشی ژرف می‌رسند.
یاد خدا مانع از گم كردن جهت حركت در مسیر عبودیت می‌شود.
یاد خدا باعث قوّت قلب و نشاط و اطمینان می‌شود.
بهترین چیزی كه انسان به سلامت روح و جسم خواهد رسید، عمل كردن و پای‌بند بودن به مبانی دین مبین اسلام است.
هركسی كه ایمان به خدا داشته باشد، از ثبات روانی برخوردار است و كسی كه ثبات روحی داشته باشد آرامش روانی دارد.
یكی از عمل‌هایی كه سرشار از انگیزه یاد خداست و می‌تواند انسان را از گیجی و سردرگمی حفظ كند، «نماز» است.
از نگاه قرآن، شرط داشتن آرامش روانی، داشتن ایمان است.
دست‌یابی جامعه به آرامش و رضایت باطن از مهم‌ترین هدف‌های بهداشت روان یا سلامت روانی است.
توجه به آموزه‌های عمیق اسلامی همچون صبر، رضا و توكل می‌تواند سلامت روانی و آرامش فرد دیندار را تضمین كند.
توكل و عبادت دو فاكتور اساسی در دست‌یابی به سلامت و آرامش عمیق روانی است.
عبادت خدا بر بهداشت روانی اثر مثبتی می‌گذارد؛ چراكه فردی كه عبادت می‌كند هنگام مواجهه با مسائل زندگی از بهترین یاری‌گر یعنی؛ خداوند بزرگ، كه منبع بی‌نهایت رحمت است و كسی برتر از او نیست، كمك می‌طلبد.
عبادت و توكل، در ایجاد امنیت روانی و توانایی مقابله با استرس‌ها در انسان نقش بزرگی ایفا می‌كند.
دین و مذهب در زندگی به انسان اطمینان و تكیه‌گاه روحی می‌بخشد.
عباداتی مانند نماز، روزه، زكات و حج كه دین اسلام بر پیروان خود واجب كرده است، موجب می‌شود كه فرد به سوی رفتار بهتر گرایش پیدا كند و از رفتار زشت و انحرافی و غیر انسانی بپرهیزد.
نماز رابطه‌ای خاضعانه و خاشعانه بین انسان و پروردگار است. برقراری چنین رابطه‌ای در برابر آفریدگار تمام هستی، نیرویی معنوی به انسان می‌بخشد كه صفای روحی و آرامش قلبی و اهمیت روانی را در او برمی‌انگیزد.
انسان وقتی در مقابل قادر متعال می‌ایستد، از همه دل‌مشغولی‌ها و مشكلات دنیا روی برمی‌گرداند و تمام حواس خود را متوجه خدا می‌كند، در نتیجه آرامش روان در او ایجاد می‌شود.
عبادت و توكل از نظر درمانی تأثیر بسزایی در كاهش اضطراب و نگرانی انسان دارد.
پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله هنگام فرا رسیدن اوقات نماز می‌فرمود: «ای بلال، ما را با نماز به آرامش دعوت كن».
رابطه معنوی بین انسان و خداوند هنگام نماز، به او چنان نیرویی می‌بخشد كه موجب تجدید امید، تقویت اراده و آزاد شدن توانایی‌های عظیم وی می‌شود؛ به طوری كه او را بر تحمل سختی‌ها و انجام كارهای بسیار بزرگ قادر می‌سازد.
نماز اگر به جماعت باشد موجب ایجاد روابط اجتماعی دوستانه و مودت‌آمیز با دیگران می‌شود كه نه تنها به رشد شخصیت فرد كمك می‌كند بلكه نیاز تعلق او را به گروه كه به عقیده روان‌شناسان، یكی از نیازهای اساسی انسان است، تأمین می‌كند.
روزه یكی دیگر از عبادات واجب مسلمانان است كه در پرورش و تهذیب نفس تأثیر بسزایی دارد و سبب تقویت اراده انسان می‌شود و می‌تواند رفتارهای صحیح زندگی را بیاموزد و مسئولیت‌ها و وظایف خود را به خوبی انجام دهد.
زكات، نوع‌دوستی را به انسان می‌آموزد و او را از خودمحوری و خودخواهی نجات می‌دهد.
كمك به هم‌نوعان موجب تقویت احساس تعلق به گروه و ایجاد احساس رضایت از خود می‌شود كه چنین احساسی برای سلامت روانی، اهمیت فراوانی دارد.
حج فواید مهمی برای نشاط روح انسان دارد؛ زیرا انجام مناسك حج و زیات خانه خدا و مزار رسول خدا صلی الله علیه و آله و ائمه علیهم السلام ، فرد را برای تحمل سختی‌ها و گرفتاری‌ها آماده می‌كند.
دعا و نیایش و مناجات در مذاهب گوناگون شكل‌های متفاوتی دارد، اما محتوای آن در همه مذاهب حاكی از اعتراف به گناه و نقص و ضعف، درخواست سلامت و سعادت و تمایل به قرب الهی است.
هنگام ستایش و نیایش در آدمی چنان صمیمیت و اخلاصی ایجاد می‌شود كه در صحبت‌های معمولی با مردم ممكن نیست. فضای پردامنه‌ای در نیایش‌كننده باز و روحش شكفته و باز می‌شود.
انسان هنگام مناجات، از مشكلات زندگی به درگاه ایزد یكتا پناه می‌برد و با بازگو كردن مشكلات در حالت آرامش، از اضطراب‌ رها می‌شود.
دعا و مناجات و بیان مشكلات موجب تخلیه هیجان‌ها و اضطراب‌ها می‌شود.
انسان هنگام دعا و نیایش احساس می‌كند كه به قدرت مافوق نزدیك است و از حمایت و سرپرستی او برخوردار است و همین موجب برانگیخته شدن حس اعتماد به نفس، قدرت، اهمیت آرامش، امیدواری و خوشبختی در او می‌شود.
دعا و نیایش هم موجب آرامش روان می‌شود (أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ) و فرد احساس خودشكوفایی پیدا می‌كند و هم از پریشانی‌های روحی وی كم می‌گردد.
توبه یكی از روش‌های مفید و تقریباً بی‌نظیر، برای درمان احساس گناه و رسیدن به آرامش است؛ زیرا توبه، سبب آمرزش گناهان و تقویت امید انسان به جلب رضایت الهی است.
صبر موجب تقویت شخصیت و افزایش توانایی انسان در برابر سختی‌ها و در نتیجه كسب آرامش روانی است.
فرد متدین هرگز از مشكلات و سختی‌ها، اظهار شكوه و ناتوانی نمی‌كند، بلكه در مقابل حوادث روزگار مقاومت می‌كند.
صبر به انسان می‌آموزد كه برای دست‌یابی به آرامش روانی بایستی تلاش مداوم كند و با پشتكار و اراده، به تلاش مستمر خود ادامه دهد.
علاوه بر دعا، توبه و صبر، انجام امور دیگری در سلامت روان انسان مؤثرند، مانند نیكوكاری، صدقه، پرهیز از اذیت و آزار دیگران.